дома... (а таксама дама...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню: а) слову «дом», напрыклад: домабудаўніцтва, домаўласнік; б) слову «дома» (гл. дама...).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драбна... (гл. дробна...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «дробна...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: драбнатвары, драбназём, драбналессе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каратка... (гл. каротка...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «каротка...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: каратканогі, караткахвалевы, караткаполы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карма... (гл. корма...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «корма...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: кармапровад, кармарэзка, кармасумесь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карту́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.
Частка компаса — папяровы, алюмініевы або іншы кружок, на які наносяцца дзяленні на градусы і румбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карэ́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
1. Памянш.-ласк. да карэта.
2. Рухомая частка некаторых механізмаў, машын, апаратаў. Карэтка пішучай машынкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жаўта... (гл. жоўта...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая ўжываецца замест «жоўта...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: жаўтабокі, жаўталісты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мнага... (гл. многа...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «многа...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: мнагалюдны, мнагаструнны, мнагабор’е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надро́бка, ‑і, ДМ ‑бцы; Р мн. ‑бак; ж.
Разм.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. надрабіць 1.
2. Прыробленая, надвязаная да чаго‑н. частка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насення... (гл. насенне...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «насенне...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: насеннясховішча, насеннявод, насенняводства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)