паража́льнасць, ‑і, ж.

Здольнасць, магчымасць быць паражоным чым.‑н. Паражальнасць тканак жывых арганізмаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасадзе́йнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Аказаць садзеянне ў чым‑н., дапамагчы каму‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўтарапла́н, ‑а, м.

Аэраплан, у якім верхняя плоскасць крылаў значна большая, чым ніжняя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашчарбі́ць, ‑шчарблю, ‑шчэрбіш, ‑шчэрбіць; зак., што.

Зрабіць шчарбіны на чым‑н. Пашчарбіць тапор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

структу́рнасць, ‑і, ж.

Наяўнасць пэўнай структуры ў чым‑н. Структурнасць глебы. Структурнасць мінералаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суадно́сны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можа быць суаднесены з чым‑н. Суадносныя паняцці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суіснава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; незак.

Існаваць адначасова ці сумесна з кім‑, чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

супаста́ўны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можа быць супастаўлены з чым‑н. Супастаўныя цэны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што або чым.

Тое, што і торкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уплю́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Запырскацца чым‑н.; запэцкацца. Уплюхацца ў гразь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)