вільго́тнасць, ‑і, ж.

Наяўнасць вільгаці ў чым‑н., ступень насычанасці вільгаццю. Вільготнасць глебы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разагітава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.

Разм. Узмоцнена агітуючы, пераканаць у чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паахіна́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Ахінуць сябе чым‑н. — пра ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падве́сіцца, ‑вешуся, ‑весішся, ‑весіцца; зак.

Прымацавацца ў вісячым становішчы, павіснуць на чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натрубі́ць, ‑трублю, ‑трубіш, ‑трубіць; зак.

Разм. Распаўсюдзіць весткі, чуткі аб кім‑, чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадэква́тны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які зусім не супадае з чым‑н. Неадэкватныя паняцці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недасалі́ць, ‑салю, ‑соліш, ‑соліць; зак., што.

Пасаліць недастаткова, менш, чым патрэбна. Недасаліць кашу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перагартава́цца, ‑туецца; зак.

Загартавацца больш, чым трэба, звыш нормы; сапсавацца ад празмернай загартоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перадаўжы́ць, ‑даўжу, ‑доўжыш, ‑доўжыць; зак., што.

Разм. Зрабіць занадта доўгім, даўжэйшым, чым трэба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасса́ць, ‑сеў, ‑ссеш, ‑ссе; ‑сеем, ‑ссяце; зак.

Пасеяць больш, чым трэба. Дзіця перассала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)