надпі́ска, ‑і,
1.
2. Тое, што змешчана зверху чаго‑н. напісанага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надпі́ска, ‑і,
1.
2. Тое, што змешчана зверху чаго‑н. напісанага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надшы́ць, ‑шыю, ‑шыеш, ‑шые;
Прышыўшы што‑н. да чаго‑н.,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
накрухма́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напо́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падрахава́ць, ‑рахую, ‑рахуеш, ‑рахуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папну́цца, ‑пнуся, ‑пнешся, ‑пнецца; ‑пнёмся, ‑пняцеся;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасіраці́ць, ‑рачу, ‑роціш, ‑роціць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пашпартызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паясні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перачарні́ць, ‑чарню, ‑чэрніш, ‑чэрніць;
1.
2. Пафарбаваць у чорны колер, пачарніць усё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)