Verbum

асцяба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Пабіць, абхвастаць (чым‑н. гнуткім, тонкім).

бада́ць, ‑ае; незак., каго-што і чым.

Біць ілбом, калоць рагамі (пра жывёл).

абквэ́цаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Абмазаць што‑н. чым‑н., забрудзіць.

абмуро́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Тое, чым што‑н. абмуравана. Цагляная абмуроўка.

абрашэ́ціць, ‑шэчу, ‑шэціш, ‑шэціць; зак., што.

Зрабіць рашотку на чым‑н. Абрашэціць акно.

абчапля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Абвешаць чым‑н. каго‑, што‑н.

саўлада́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. саўладаць ​²; сумеснае валоданне чым‑н.

бесперабо́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бесперабойнага; адсутнасць перабояў у чым‑н. Бесперабойнасць работы рухавіка.

блы́танік, ‑а, м.

Разм. Чалавек, які дрэнна ў чым‑н. разбіраецца, блытае факты.

варыя́нтнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Наяўнасць варыянтаў у чым‑н. Варыянтнасць націску. Варыянтнасць канчаткаў.