Verbum

няўва́га, -і, ДМ -ва́зе, ж.

1. Рассеянасць; адсутнасць або недахоп увагі.

Н. вучняў на ўроку.

2. Непавага, раўнадушнасць.

Н. да старэйшых.

паабдзіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Абадраць у многіх месцах, кругом або ўсё, многае.

П. кару на дрэвах.

П. ногі.

паабсыха́ць, 1 і 2 ас. адз. не ўжыв., -а́е; -а́ем, -а́еце, -а́юць; зак.

Абсохнуць — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

Адзенне паабсыхала.

паадкрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Адкрыць усё, многае або адкрыць што-н. у многіх месцах.

П. дамы культуры ў вёсках.

паадрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Адарваць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. дошкі ад сцяны.

П. людзей ад работы.

пабра́ць, -бяру́, -бярэ́ш, -бярэ́; -бяро́м, -бераце́, -бяру́ць; -бяры́; -бра́ны; зак., каго-што.

Узяць, забраць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. усе рэчы.

павыкру́чваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Выкруціць усё, многае або што-н. у многіх месцах.

П. шрубы.

П. бялізну.

П. дзіркі.

павысыла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Выслаць адно за другім усё, многае або ўсіх, многіх.

П. пасылкі.

П. дазоры наперад.

пагубля́цца, 1 і 2 ас. адз. не ўжыв., -я́ецца; -я́емся, -я́ецеся, -я́юцца; зак.

Згубіцца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

Цацкі пагубляліся.

падбрэ́хіч, -а, мн. -ы, -аў, м. (разм., пагард.).

Той, хто ўгодліва або з якой-н. мэтай дагаджае каму-н., падтрымлівае каго-н.