мульты...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на шматлікасць прадметаў або шматразовасць якіх‑н. дзеянняў, функцый (звычайна аднародных), напрыклад: мультывібратар, мультыміліянер, мультыплікацыя.
[Ад лац. multum — многа.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мязга́, ‑і, ж.
1. Мяккая частка дрэва паміж карой і драўнінай.
2. Маса, якая ўтвараецца пасля таўчэння, расцірання чаго‑н.; жамерыны. Бульбяная мязга.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нава... (гл. нова...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «нова...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: навагодні, навамодны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ба́рмы, ‑аў; адз. няма.
Гіст. Частка княжаскага або царскага ўрачыстага ўбору ў выглядзе наплечнікаў з залатым шытвом і каштоўнасцямі. Царскія рызы і баржы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
салама..., (гл. салома...).
Першая пастаўленая частка складаных слоў; ужываецца замест «салома...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: саламарэзка, саламатрэс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саля... (гл. соле...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «соле...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: салявар, саляварня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
санца... (гл. сонца...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «сонца...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: санцапёк, санцацвет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свая... (гл. свое...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «свое...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: сваякоштны, сваявольства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свіна...,
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню: а) слову «свіння», напрыклад: свінаматка, свінагадоўля, свінапас; б) слову «свінагадоўчы», напрыклад: свінаферма, свінасаўгас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
семяправо́д, ‑а, М ‑дзе, м.
1. Канал, які служыць для вывядзення семені, спермы.
2. Частка механізма сеялкі, па якой насенне падаецца ў сашнікі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)