дагматы́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць дагматычнага ​1 (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забру́джанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан забруджанага. Забруджанасць вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загартава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць загартаванага. Загартаванасць сталі. Загартаванасць арганізма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замару́джанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць замаруджанага. Замаруджанасць рухаў. Замаруджанасць развіцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зано́рыстасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць занорыстага (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зблы́танасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан зблытанага. Зблытанасць думак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згра́бнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць зграбнага. Зграбнасць фігуры. Зграбнасць рухаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

знішча́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць знішчальнага. Знішчальнасць удару. Знішчальнасць погляду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ідэа́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць ідэальнага (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільго́тнасць і льго́тнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць ільготнага. Ільготнасць умоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)