наўю́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Разм. Нагрузіць сябе чым‑н. Наўючыцца клункамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недавучы́цца, ‑вучуся, ‑вучышся, ‑вучыцца; зак.

Правучыцца менш, чым трэба, не закончыць адукацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́дакіс, ‑у, м.

Спец. Вокісел з меншай колькасцю кіслароду, чым у закісе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недаскана́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць недасканалага; адсутнасць дасканаласці ў чым‑н. Недасканаласць ўліку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накі́снуць, ‑не; пр. накіс, ‑ла; зак.

Набрыняць чым‑н. кіслым. Бочка накісла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рытмі́чнасць, ‑і, ж.

Наяўнасць рытму ў чым‑н. Рытмічнасць фразы. Рытмічнасць мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

савінава́ты, ‑ая, ‑ае.

Спец. Вінаваты ў чым‑н. сумесна з кім‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

савіно́ўнік, ‑а, м.

Асоба, вінаватая ў чым‑н. сумесна з кім‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

садзе́йнічанне, ‑я, н.

Дапамога, падтрымка ў чым‑н. Аказваць садзейнічанне. Камісія садзейнічання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саўлада́льнік, ‑а, м.

Той, хто сумесна з кім‑н. валодае чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)