наздрава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан наздраватага; порыстасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назо́йлівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць назойлівага. // Дакучлівыя, назойлівыя паводзіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насты́рнасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць настырнага; настойлівасць, напорыстасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кампле́ктнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць камплектнага. Камплектнасць мэблевых вырабаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канста́нтнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць канстантнага; нязменнасць. Канстантнасць колеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

катэгары́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць, якасць катэгарычнага. Катэгарычнасць думкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіпу́часць, ‑і, ж.

Уласцівасць кіпучага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паласа́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць паласатага. Паласатасць апярэння птушак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парадакса́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць парадаксальнага; неверагоднасць. Парадаксальнасць поглядаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парытэ́тнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць парытэтнага. Парытэтнасць права.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)