загу́ста, прысл.

Разм. Надта густа, гусцей, чым трэба. Жыта пасеялі загуста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхалагі́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць псіхалагічнага; наяўнасць псіхалагічнага аналізу ў чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нізкапакло́нства, ‑а, н.

Рабскае пакланенне перад кім‑, чым‑н.; паводзіны нізкапаклонніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нача́льстваваць, ‑ствую, ‑ствуеш, ‑ствуе; незак.

Кіраваць кім‑, чым‑н.; быць начальнікам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

некампетэ́нтнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і якасць некампетэнтнага; недасведчанасць у чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праграфі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; зак., што.

Правесці графы на чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавырабля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; незак., што.

Вырабляць больш, чым можна збыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавэ́ндзіцца, ‑дзіцца; зак.

Завэндзіцца звыш меры, больш, чым патрэбна. Перавэндзіліся каўбасы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папама́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чым.

Разм. Тое, што і папамахаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

соленасы́чанасць, ‑і, ж.

Утрыманне солі ў чым‑н. Соленасычанасць марской вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)