выле́чнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць вылечнага. Вылечнасць хваробы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́танчанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць вытанчанага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галасі́стасць, ‑і, ж.

Уласцівасць галасістага. Захапляць людзей галасістасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

артадакса́льнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць артадаксальнага. Артадаксальнасць поглядаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арыгіна́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць арыгінальнага. Прэтэнзія на арыгінальнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрыёрнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць апрыёрнага: незалежнасць ад вопыту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аго́ленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць аголенага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паглына́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць паглынальнага. Паглынальнасць глебы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падле́гласць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць і стан падлеглага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малаво́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць малаводнага. Малаводнасць малых рэчак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)