індыферэ́нтнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць індыферэнтнага. Палітычная індыферэнтнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іншасказа́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць іншасказальнага. Карыстацца прыёмам іншасказальнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ірэа́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць ірэальнага; нерэальнасць. Ірэальнасць сюжэта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́гаднасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць выгаднага. Выгаднасць птушкагадоўлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́дасканаленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць выдасканаленага. Выдасканаленасць слыху, рухаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкана́льнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць выканальнага. Выканальнасць задання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выле́чнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць вылечнага. Вылечнасць хваробы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́танчанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць вытанчанага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галасі́стасць, ‑і, ж.

Уласцівасць галасістага. Захапляць людзей галасістасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрыёрнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць апрыёрнага: незалежнасць ад вопыту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)