ардына́тарская, ‑ай, ж.

Доктарскі пакой у бальніцы або клініцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агра́фі́я, ‑і, ж.

Расстройства або поўная страта здольнасці пісаць.

[Ад грэч. a — адмоўная часціца і gráphō — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кле́йстар, ‑у, м.

Клей, прыгатаваны з мукі або крухмалу.

[Ням. Kleister.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

косавуго́льнік, ‑а, м.

Цела або фігура з непрамымі вугламі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кавалье́р, ‑а, м.

Насып уздоўж дарогі, канала або канавы.

[Фр. cavalier.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

богазневажа́нне, ‑я, н.

Уст. Зневажанне бога або догматаў веры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кардо́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, заняты вырабам кардону або карданажу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўраджа́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць або якасць неўраджайнага; нізкая ўраджайнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панта́ч, ‑а, м.

Высакародны або плямісты алень з пантамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашурпа́цець, ‑ее; зак.

Разм. Зрабіцца шурпатым або больш шурпатым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)