адасо́бленасць, ‑і,
Уласцівасць і стан адасобленага (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адасо́бленасць, ‑і,
Уласцівасць і стан адасобленага (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змо́ршчка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубаты́чына, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заўча́сны, ‑ая, ‑ае.
Які адбыўся, наступіў раней вызначанага часу, раней, чым трэба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
манці́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Рабіць мантаж, зборку чаго‑н.
[Ням. montieren, фр. monter — збіраць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мінералізава́цца, ‑зуецца;
1. Ператварыцца (ператварацца) у мінеральныя злучэнні (
2. Насыціцца (насычацца) мінеральнымі солямі.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напалео́н, ‑а,
1.
2. Від пірожнага, торта.
3. Марка каньяку.
4. Сорт яблыні.
[Ад уласн. імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
невядо́ма,
Няма звестак
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недасве́дчаны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не мае належных ведаў
2. Нявопытны ў чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пагамані́ць, ‑маню, ‑моніш, ‑моніць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)