контрме́ры, ‑мер;
Меры, якія прымаюць у адказ на дзеянні праціўніка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
контрме́ры, ‑мер;
Меры, якія прымаюць у адказ на дзеянні праціўніка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
задры́нкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заключа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
1.
2. Утрымліваць у сабе, мець у сваім складзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ле́ны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзевяцьсо́т, дзевяцісот, дзевяцістам, дзевяццюстамі, (
Лік і лічба 900.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэбо́ш, ‑у,
Шумны скандал з бойкай.
[Фр. débauche.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
натурфіласо́фія, ‑і,
Філасофія прыроды, вучэнне, якое спрабавала даць закончаную сістэму ведаў
[Ням. Naturphilosophie.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
педало́гія, ‑і,
Рэакцыйная буржуазная навука
[Ад грэч. paides — дзеці і logos — вучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэдыка́т, ‑а,
1. У логіцы — тое, што ў суджэнні гаворыцца
2. У граматыцы — тое, што і выказнік.
[Лац. praedicatum.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рабселько́ры, ‑аў;
Агульная назва рабочых і сельскіх карэспандэнтаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)