саюз...,
Першая частка складаных слоў (назваў устаноў, арганізацый і пад.), якая адпавядае па значэнню словам «саюзны», «агульнасаюзны», напрыклад: саюздрук.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сель...,
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «сельскі» (у 1 знач.), напрыклад: сельсавет, сельпо, сельмаг.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
блок- і блок...,
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «блакіровачны», напрыклад: блок-сістэма, блок-пост.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бое... (а таксама бая...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам: «бой», «баявы», напрыклад: боегатоўнасць, боепрыпасы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
броне... (а таксама браня...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам «бранявы», «браніраваны», напрыклад: бронедрызіна, бронетранспарцёр.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вугле... (а таксама вугля...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «вугаль», напрыклад: вуглездабыча, вуглеабпальванне, вуглякоп.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
добра... (а таксама дабра...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «добры», напрыклад: добраахвотны, добразычлівы, добрасардэчны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэцы...
Першая састаўная частка складаных слоў; абазначае дзесятую долю той меры, якая названа ў другой частцы, напрыклад: дэцыграм, дэцылітр.
[Ад лац. decem — дзесяць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жыцце... (а таксама жыцця...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову жыццё, напрыклад: жыццеадчуванне, жыццеразуменне, жыццесцвярджальны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прытво́р, ‑а, м.
Пярэдняя частка царквы непасрэдна за паперцю. Ён увайшоў у царкву. У прытворы гарэла тоненькая свечка. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)