Ветфе́льчар ’ветэрынарны фельчар’ (КТС, БРС). Да ветэрынар і фельчар (гл.). Запазычана з рус. ветфельшер.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Адналі́шнік ’аднаасобнік’ (Юрч.) з рус. единоличник з прыпадабненнем да бел. лішка (Мартынаў, SlW, 69).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Адно́йчы (БРС, КТС) < адноў + чы. Параўн. аднова (Нас.) ’тс’ і рус. адновча. Гл. адзін.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Адутлава́тасць (БРС), адулават (Гарэц.), адулаваты ’азызлы’ (Бяльк., Касп.), рус. одутлый, одутловатый ад дуць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Акуна́ць (БРС, КТС). Запазычанне з рускай. Рус. окунать на аснове окунуть < *о‑куп‑нуть.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Дакла́дчык ’дакладчык’ (БРС). Запазычанне з рус. докла́дчик ’тс’ (утварэнне ад дакла́д, гл.). Параўн. дакла́дчыца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Жалу́дак ’страўнік’ (Сл. паўн.-зах.). З рус. желу́док ’тс’ няпэўнага паходжання (Фасмер, 2, 44).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Жура́ ’цура’ (Шат.), ’кісель’ (Сл. паўн.-зах.). Рус. пск. жура ’нешта кіслае’. Гл. жур.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Зашля́паць ’наслядзіць’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. шляпаць, шлёпаць. Рус. зашаляпать ’пачаць ісці па гразі’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падлы́жны ’памылковы, падманны, няправільны’ (Нас.). Рус. подлы́жный ’тс’. Ад *падлыгаць < лыгаць (гл. лыга 1).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)