накане́чнік, ‑а,
Невялікі, звычайна конусападобны прадмет, які насаджваецца на канец іншага прадмета.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
накане́чнік, ‑а,
Невялікі, звычайна конусападобны прадмет, які насаджваецца на канец іншага прадмета.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на́крыж,
Крыжападобна, як крыж.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бескантро́льны, ‑ая, ‑ае.
Які нікім не кантралюецца, свабодны ад кантролю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бо́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перапраша́льны, ‑ая, ‑ае.
Які выяўляе жаданне перапрасіць каго‑н. за што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскватарава́цца, ‑руецца; ‑руемся, ‑руецеся, ‑руюцца;
Размясціцца па кватэрах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́пны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сапу 1.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
со́пкі, ‑ая, ‑ае.
Які лёгка разварваецца; рассыпісты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дрымо́тна,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няві́ннасць, ‑і,
1. Уласцівасць нявіннага (у 1, 2 знач.).
2. Цнота.
3. Адсутнасць віны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)