Аво́хці ’гора мне’ (БРС, Янк. БП, Нас., Бяльк., Гарэц.) да а(в)ох ці выклічнікавага паходжання.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

надаку́чыць сов.

1. (сделаться неприятным) надое́сть, прие́сться;

2. надое́сть, наску́чить;

~чыў ён мне сваі́мі про́сьбамі — надое́л (наску́чил) он мне свои́ми про́сьбами

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чаму́сьці нареч. почему́-то, отчего́-то; заче́м-то; что́-то;

ч. мне не спі́цца — почему́-то (что́-то) мне не спи́тся

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сродни́ нареч., в знач. сказ., разг. / быть сродни́ кому́-л. быць раднёй (блі́зкім) каму́-не́будзь;

он мне сродни́ ён мне радня́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выго́дны, -ая, -ае.

1. Добра прыстасаваны для зручнага карыстання, цалкам прыдатны.

Выгодная канапа.

Мне тут выгодна (безас.; у знач. вык.). Выгодна (прысл.) будзе ехаць.

2. Прывольны.

Выгодныя мясціны.

|| наз. выго́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

снягу́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

1. У народных казках: дзяўчына са снегу, якая растала ўвесну.

2. мн. Канькі з моцна закругленымі насамі.

Бацька прывёз мне з горада снягуркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыглядзе́цца сов.

1. присмотре́ться, пригляде́ться; всмотре́ться, вгляде́ться;

2. (привыкнуть) присмотре́ться, пригляде́ться;

3. (надоесть) пригляде́ться;

усё мне тут ~дзе́лася — всё мне здесь пригляде́лось

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спява́цца несов.

1. прям., перен. спева́ться; см. спе́цца;

2. безл. пе́ться;

мне не ~ва́ецца — мне не поётся;

3. страд. пе́ться; см. спява́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ду́маться безл.

1. (представляться) ду́мацца;

мне ду́мается мне ду́маецца;

2. (о процессе мышления) ду́мацца;

ле́гче ды́шится и ду́мается лягчэ́й ды́хаецца і ду́маецца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зру́чны, -ая, -ае.

1. Такі, якім лёгка ці прыемна карыстацца.

Зручнае крэсла.

Мне тут зручна (безас., у знач. вык.). Зручна (прысл.) усесціся.

2. Падыходзячы; такі, які патрэбен.

З. выпадак.

|| наз. зру́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)