пасе́лішча, -а, мн. -ы, -ішч і -аў, н.

1. Месца, на якім у старажытнасці было размешчана пасяленне, селішча.

Раскопкі старажытнага паселішча.

2. Месца, заселенае людзьмі — вёска, сяло і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разві́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.

1. Раздвоены ствол, сук і пад., а таксама месца, дзе пачынаецца раздваенне.

Р. дуба.

2. Месца разыходжання дарогі і пад.

На развіліне дарог.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ло́бны ло́бный;

○ ~нае ме́сца — ист. ло́бное ме́сто;

~ныя па́зухі — анат. ло́бные па́зухи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

першынство □ першае месца

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

вака́нсія, -і, мн. -і, -сій, ж.

Вакантная пасада, месца.

Адкрылася в.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

азяры́шча, -а, мн. -ы, -аў, н.

Месца, дзе некалі было возера.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

балацяві́на, -ы, мн. -ы, -ві́н, ж.

Нізкае забалочанае месца.

Лясная б.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

куды́-не́будзь, прысл.

Усё роўна куды; у няпэўнае месца.

К. паедзем.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

куды́-нікуды́, прысл.

У якое-небудзь месца.

Ну ходзім жа к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

за́балаць, -і, мн. -і, -яў і -ей, ж. (разм.).

Забалочанае месца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)