небездако́рны, ‑ая, ‑ае.

Які не пазбаўлены недахопаў; небеззаганны. Небездакорныя паводзіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

небеззага́нны, ‑ая, ‑ае.

Які не пазбаўлены недахопаў; небездакорны. Небеззаганнае мінулае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

небяско́нцы, ‑ая, ‑ае.

Які мае канец; абмежаваны. Магчымасці яго небясконцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

негатунко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які не належыць да якога‑н. гатунку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

негігіені́чны, ‑ая, ‑ае.

Які не адпавядае патрабаванням гігіены. Негігіенічныя ўмовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недаказа́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які немагчыма даказаць, абгрунтаваць. Недаказальныя палажэнні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недале́так, ‑тка, м.

Разм. Малады чалавек, які не дасягнуў паўналецця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які не дае даходу; непрыбытковы. Недаходная гаспадарка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

незапля́млены, ‑ая, ‑ае.

Які не мае плям; чысты. Незаплямленая сукенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нейрахірургі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нейрахірургіі. Нейрахірургічны інстытут.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)