ме́трыка
‘выпіска з метрычнай кнігі’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ме́трыка |
ме́трыкі |
| Р. |
ме́трыкі |
ме́трык |
| Д. |
ме́трыцы |
ме́трыкам |
| В. |
ме́трыку |
ме́трыкі |
| Т. |
ме́трыкай ме́трыкаю |
ме́трыкамі |
| М. |
ме́трыцы |
ме́трыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наса́ч
‘чалавек з вялікім носам’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наса́ч |
насачы́ |
| Р. |
насача́ |
насачо́ў |
| Д. |
насачу́ |
насача́м |
| В. |
насача́ |
насачо́ў |
| Т. |
насачо́м |
насача́мі |
| М. |
насачу́ |
насача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
туале́т
‘столік з люстэркам; прыбіральня’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
туале́т |
туале́ты |
| Р. |
туале́та |
туале́таў |
| Д. |
туале́ту |
туале́там |
| В. |
туале́т |
туале́ты |
| Т. |
туале́там |
туале́тамі |
| М. |
туале́це |
туале́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
што́пар
‘адна з фігур пілатажу’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
што́пар |
што́пары |
| Р. |
што́пару |
што́параў |
| Д. |
што́пару |
што́парам |
| В. |
што́пар |
што́пары |
| Т. |
што́парам |
што́парамі |
| М. |
што́пары |
што́парах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ба́н
‘адзін з прынятых у інтэрнэце спосабаў кантролю за дзеяннямі карыстальнікаў’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ба́н |
ба́ны |
| Р. |
ба́на |
ба́наў |
| Д. |
ба́ну |
ба́нам |
| В. |
ба́н |
ба́ны |
| Т. |
ба́нам |
ба́намі |
| М. |
ба́не |
ба́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бу́рка
‘абутак з фетру, сукна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бу́рка |
бу́ркі |
| Р. |
бу́ркі |
бу́рак |
| Д. |
бу́рцы |
бу́ркам |
| В. |
бу́рку |
бу́ркі |
| Т. |
бу́ркай бу́ркаю |
бу́ркамі |
| М. |
бу́рцы |
бу́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́скрабак
‘булачка, спечаная з рэштак цеста’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́скрабак |
вы́скрабкі |
| Р. |
вы́скрабка |
вы́скрабкаў |
| Д. |
вы́скрабку |
вы́скрабкам |
| В. |
вы́скрабак |
вы́скрабкі |
| Т. |
вы́скрабкам |
вы́скрабкамі |
| М. |
вы́скрабку |
вы́скрабках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гістары́зм
‘слова, якое выйшла з ужытку’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гістары́зм |
гістары́змы |
| Р. |
гістары́зма |
гістары́змаў |
| Д. |
гістары́зму |
гістары́змам |
| В. |
гістары́зм |
гістары́змы |
| Т. |
гістары́змам |
гістары́змамі |
| М. |
гістары́зме |
гістары́змах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грапталі́т
‘вымерлая жывёла, якая жыве ў калоніі з іншымі асобінамі’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грапталі́т |
грапталі́ты |
| Р. |
грапталі́та |
грапталі́таў |
| Д. |
грапталі́ту |
грапталі́там |
| В. |
грапталі́та |
грапталі́таў |
| Т. |
грапталі́там |
грапталі́тамі |
| М. |
грапталі́це |
грапталі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
карна́цік
‘невысокі чалавек; жывёла (сабака) з кароткім хвастом або без хваста’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карна́цік |
карна́цікі |
| Р. |
карна́ціка |
карна́цікаў |
| Д. |
карна́ціку |
карна́цікам |
| В. |
карна́ціка |
карна́цікаў |
| Т. |
карна́цікам |
карна́цікамі |
| М. |
карна́ціку |
карна́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)