аблі́чча, -а, н.
1. Знешні выгляд, сукупнасць адметных рыс каго-, чаго-н.; рысы і выраз твару.
Сціранне аблічча старой вёскі.
Знаёмае а.
2. перан. Характар, духоўны склад.
Маральнае а. чалавека.
Нацыянальнае а. літаратуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трохчле́н, ‑а, м.
Спец. Алгебраічны выраз, які складаецца з трох адначленаў, злучаных знакамі плюс або мінус.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
яле́йны прям., перен., разг. еле́йный;
я. вы́раз тва́ру — еле́йное выраже́ние лица́;
~ныя прамо́вы — еле́йные ре́чи
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ідыяматы́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ідыёмы, да ідыяматыкі (у 2 знач.). Ідыяматычны зварот. Ідыяматычны выраз.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пры́маўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -мавак, ж.
1. Устойлівы выраз, пераважна вобразны, які не складае, у адрозненне ад прыказкі, закончанага суджэння і не з’яўляецца афарызмам.
2. Словы, якія часта кім-н. паўтараюцца; прыгаворка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сма́чны, -ая, -ае.
1. Прыемны на смак (у 2 знач.); апетытны.
Смачныя яблыкі.
Смачная мачанка.
2. перан. Які прыносіць задавальненне; прыемны.
С. сон.
Смачныя перспектывы.
3. перан. Сакавіты, каларытны.
С. выраз.
|| наз. сма́чнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
злі́тавацца, -туюся, -туешся, -туецца; -туйся; зак., над кім-чым.
1. Праявіць літасць у адносінах да каго-, чаго-н.; змілавацца.
З. над сіратой.
2. зліту́йся (цеся). Ужыв. як выраз нязгоды, пярэчання (разм.).
Злітуйся, што ты мелеш!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ідыёма, -ы, мн. -ы, -ём, ж.
Выраз, сэнс якога не паддаецца даслоўнаму перакладу на іншую мову з-за неадпаведнасці яго значэння значэнням асобных састаўных элементаў, напр.: лынды біць (гультаяваць), даць лататы (уцячы).
|| прым. ідыяматы́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
каме́нны, -ая, -ае.
1. гл. камень.
2. перан. Нерухомы, застылы.
К. выраз твару.
3. перан. Нячулы, раўнадушны.
Каменнае сэрца.
4. Ужыв. як састаўная частка ў назвах некаторых раслін, матэрыялаў і пад. (спец.).
К. вугаль.
Каменная соль.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
светлабро́вы, ‑ая, ‑ае.
Са светлымі бровамі. У абедзвюх [Хадоські і Ганны] на тварах, таксама мяккіх, светлабровых, быў адзін добры, лагодны выраз. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)