Verbum

СВЕТЛАВЫ́ ВЕ́КТАР,

вектар шчыльнасці светлавога патоку; фотаметрычны аналаг Пойнтынга вектара. Часам С.в. наз. вектар напружанасці эл. поля эл.-магн. хвалі.

т. 14, с. 252

СВЕТЛАВЫ́ ПАТО́К,

магутнасць выпрамянення святла, якая ацэньваецца па зрокавым адчуванні або ўздзеянні на селектыўны прыёмнік святла, што мае стандартызаваную спектральную адчувальнасць. Роўны здабытку сілы святла I на прасторавы вугал ω, у якім распаўсюджваецца дадзены С.п.: Φ = Iω.

Поўны С.п., што выпраменены кропкавай крыніцай святла з сілай святла I, роўны Φ = 4πI. У адрозненне ад С.п. прамяністы паток P ацэньваецца з дапамогай вымяральных прылад (аб’ектыўна) і звязаны з С.п. суадносінамі Φ = kP, дзе k — светлавы эквівалент магутнасці, залежны ад даўжыні хвалі святла. Адзінка С.п. ў СІ — люмен, прамяністага патоку — ват.

т. 14, с. 252

СВЕТЛАВЫ́ ЦІСК,

ціск, якім святло дзейнічае на адбівальныя і паглынальныя целы, часціцы, а таксама на асобныя малекулы і атамы; асобны выпадак пандэраматорнага дзеяння святла. Гл. Ціск святла.

т. 14, с. 252

СВЕТЛАВЫ́ ГОД,

пазасістэмная адзінка даўжыні. Абазначаецца св. год. С.г. роўны адлегласці, якую святло праходзіць за год. 1 св. год = 0,3068 пк = 9,4605∙10​¹⁵ м. Выкарыстоўваецца ў астраноміі для вымярэння міжзорных адлегласцей. Гл. таксама Парсек.

т. 14, с. 252

электронна-светлавы індыкатар

т. 18, кн. 1, с. 98