Verbum

ЛІНЕ́ЙНАЕ ПІСЬМО́,

пісьмо, графемы якога ўтвараюцца сукупнасцю ліній. Проціпастаўляецца малюнкаваму пісьму (гл. Піктаграфічнае пісьмо). Да Л.п. адносіцца і алфавітнае пісьмо. У найб. старажытным крыцкім пісьме існавала лінейнае пісьмо А і Б.

т. 9, с. 266

МАЮ́СКУЛЬНАЕ ПІСЬМО́ (ад лац. majusculus крыху большы),

алфавітнае пісьмо, якое складаецца з вял. літар (маюскул). Да М.п. адносілася стараж. грэч. і лац. эпіграфічнае пісьмо. Рукапіснае лац. пісьмо захоўвала маюскульны характар да 2 ст. (гл. таксама Мінускульнае пісьмо).

т. 10, с. 241

БІ́БЛСКАЕ ПІСЬМО́, біблскае псеўдаіерагліфічнае пісьмо, протабіблскае пісьмо,

пісьмо надпісаў на каменных і бронзавых прадметах, знойдзеных у г. Бібл (цяпер Джубейль) у Ліване. Датуецца канцом 3 — пач. 2-га тыс. да н.э. Было адкрыта М.​Дзюнанам у 1920-я г. Надпісы — схематызаваныя малюнкі жывёл, раслін, пабудоў, лінейных геам. фігур і інш. Накірунак пісьма справа налева. Ёсць меркаванні, што біблскае пісьмо — папярэднік зах.-семіцкага пісьма.

т. 3, с. 146

КАНСАНА́НТНАЕ ПІСЬМО́,

гл Квазіалфавітнае пісьмо.

т. 7, с. 590

РЫСУ́НАЧНАЕ ПІСЬМО́,

гл. Піктаграфічнае пісьмо.

т. 13, с. 520

МІНУ́СКУЛЬНАЕ ПІСЬМО́ (ад лац. minusculus вельмі малы),

алфавітнае пісьмо, якое складаецца з малых літар (мінускул). Узнікла ў 2 ст. ў лац. рукапісным пісьме, у 3 ст. выцесніла маюскульнае пісьмо.

т. 10, с. 458

ГУКАВО́Е ПІСЬМО́,

тое, што літарна-гукавое пісьмо.

т. 5, с. 523

ІЕРАТЫ́ЧНАЕ ПІСЬМО́,

гл. ў арт. Егіпецкае пісьмо.

т. 7, с. 171

КАПІТА́ЛЬНАЕ ПІСЬМО́,

гл. ў арт. Лацінскае пісьмо.

т. 8, с. 26