Verbum

какошнік,

старажытны рускі галаўны ўбор.

т. 7, с. 444

Кіш,

старажытны горад у Іраку.

т. 8, с. 313

Троя,

старажытны горад у Азіі.

т. 15, с. 531

Пальміра,

старажытны горад на тэр. Паўн.-Усх. Сірыі.

т. 12, с. 21

Капіто́лій,

адзін з узгоркаў, на якім узнік Старажытны Рым.

т. 8, с. 26

шчадрэц,

старажытны звычай адзначаць святочны вечар напярэдадні Новага года.

т. 17, с. 493

АНТЫ́ЧНЫЯ ЛІТАРАТУ́РЫ,

гл. раздзел Літаратура ў арт. Грэцыя Старажытная, Рым Старажытны.

т. 1, с. 405

НЕ́ГУС, нгусэ, ныгусэ,

старажытны тытул правіцеляў вял. абласцей у Эфіопіі. Адсюль тытул вярх. правіцеля (імператара) Эфіопіі — «нгусэ нэгэст» («цар цароў»).

т. 11, с. 267

ЛУР,

1) старажытны духавы амбушурны муз. інструмент, пашыраны ў Скандынавіі з 1-га тыс. н.э. Вырабляўся з бронзы. Уяўляў сабой канічную выгнутую трубку, на адным канцы якой плоскі талеркападобны раструб, на другім — невял. муштук. Пры археал. раскопках на зах. узбярэжжы Балтыйскага м. знойдзена 30 экз. Л., форма якіх нагадвае правы ці левы бівень маманта.

2) Скандынаўскі духавы муз. інструмент — абгорнутая карой драўляная трубка (даўж. каля 1 м) без муштука і ігравых адтулін.

І.​Дз.​Назіна.

т. 9, с. 372

АДНАДРЭ́ЎКА лодка, выдзеўбаная са ствала дрэва; самы старажытны тып лодкі. Бытавала ў славян, у т. л. беларусаў, да з’яўлення дашчаных лодак. Сустракаецца і ў наш час (гл. Човен).

т. 1, с. 122