Verbum

Кле́йна паве́рхня

т. 8, с. 329

подсцільная паверхня

т. 12, с. 447

узроставая паверхня

т. 16, с. 185

Фермі паверхня

т. 16, с. 359

хвалевая паверхня

т. 16, с. 569

цыліндрычная паверхня

т. 17, с. 145

эквіпатэнцыяльная паверхня

т. 18, кн. 1, с. 66

МІНІМА́ЛЬНАЯ ПАВЕ́РХНЯ,

паверхня, сярэдняя крывізна якой ва ўсіх пунктах роўная нулю. Выяўляецца пры рашэнні варыяцыйнай задачы знаходжання такой прасторавай паверхні, якая мае найменшую (мінімальную, адсюль назва) плошчу сярод блізкіх паверхняў з той жа зададзенай мяжой. Тэорыя М.п. цесна звязана з тэорыяй аналітычных функцый і варыяцыйным злічэннем, развівалася ў працах Ж.Л.Лагранжа, Г.Монжа і інш. Эксперыментальны спосаб адшукання М.п. з дапамогай мыльнай плёнкі, нацягнутай на драцяны каркас, прапанаваў бельгійскі фізік Ж.Плато. Прыклады М.п.: плоскасць, вінтавая паверхня, катэноід.

т. 10, с. 386

КАНІ́ЧНАЯ ПАВЕ́РХНЯ,

гл. ў арт. Конус.

т. 7, с. 586

ВЫ́ПУКЛАЯ ПАВЕ́РХНЯ,

гл. ў арт. Выпуклае цела.

т. 4, с. 319