Verbum

МО́ЎНЫ САЮ́З,

аб’яднанне некалькіх генетычна не звязаных (няроднасных) моў, у структуры якіх з’явіліся рысы падабенства ў выніку ўзаемадзеяння моў пры пэўных сац.-гіст., геагр. і інш. умовах. У мовах, што ўваходзяць у М.с., шмат аднолькавых слоў, запазычаных мовамі-суседзямі адна ў адной, падабенства граматычных канструкцый. М.с. звычайна суправаджаецца этнагр. агульнасцю: падабенствам фальклору, прыкладнога мастацтва, адзення, сродкаў невербальнай камунікацыі (жэстаў, мімікі). Прыкладам М.с. з’яўляецца балканскі М.с. — балг., македонская, алб., навагрэч., сербская і харвацкая, румынская мовы. Тэрмін «М.с.» упершыню ўвёў М.​С.​Трубяцкой (1923).

Літ.:

Нерознак В.П. Языковые союзы // Лингвистическая типология. М., 1985.

П.​П.​Шуба.

т. 10, с. 529

БЕЛАРУ́СКІ САЮ́З АРХІТЭ́КТАРАЎ,

гл. Саюз архітэктараў Беларусі.

т. 2, с. 456

БЕЛАРУ́СКІ САЮ́З КАМПАЗІ́ТАРАЎ,

гл. Саюз кампазітараў Беларусі.

т. 2, с. 456

БЕЛАРУ́СКІ САЮ́З КІНЕМАТАГРАФІ́СТАЎ,

гл. Саюз кінематаграфістаў Беларусі.

т. 2, с. 456

БЕЛАРУ́СКІ САЮ́З МАСТАКО́Ў,

гл. Саюз мастакоў Беларусі.

т. 2, с. 456