фланг м. вайск. Flánke f -, -n, Flügel m -s, -; Séite f -, -n;

атакава́ць каго-н. у фланг [з флангу] j-m in die Flánke fállen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Flügel I m -s, -

1) крыло́;

die ~ hängen lássen* апусці́ць ру́кі, замарко́ціцца, затужы́ць

2) палаві́нка, ство́рка (дзвярэй); вайск. фланг, крыло́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Flánke f -, -n

1) бок (у жывёлы)

2) вайск. фланг;

die ~ umgéhen* абхо́дзіць з фла́нга;

dem Feind in die ~ fállen* атакава́ць во́рага з фла́нга

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)