укла́дка ж.

1. (упакоўка рэчаў) Éinpacken n -s, Verpácken n -s;

2. (складванне тавара, дроў) Lágerung f -, -en;

3. (рэек, кабелю) Verlégen n -s, Légen n -s;

укла́дка рэ́ек чыг., буд. Schíenenlegen n;

4. буд. (бетону) Éinbringen n -s;

5. (валасоў) Frisíeren n -s; гл. тс. укладыш

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

укла́дванне н. гл. укладка

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Éinpackung f -, -en укла́дка, упако́ўка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

inset

1. [ɪnˈset]

v.t

устаўля́ць

2. [ˈɪnset]

n.

укла́дка, укле́йка, уста́ўка f. (у суке́нцы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Lágerung f -, -en

1) размяшчэ́нне ла́герам

2) (за)хава́нне на скла́дзе;

~ der Wáffen накапле́нне збро́і

3) тэх. апо́ра (сістэма падшыпнікаў); устано́ўка, укла́дка

4) геал. заляга́нне, напластава́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)