сцягно́ н.

1. анат. (частка нагі) Schénkel m -s, -, Óberschenkel m -s, -, Schénkelbein n -(e)s, -e;

2. (бок) Hüfte f -, -n; (частка тушы) Óberschale f -, -n, Kéule f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Hüftschwung m -(e)s, -schwünge спарт. кідо́к це́раз сцягно́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Lénde f -, -en

1) паясні́ца

2) сцягно́;

◊

séine ~n gürten разм. рыхтава́цца да ад’е́зду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schénkel m -s, - сцягно́, ля́жка

2) тэх. кале́на; но́жка цы́ркуля

3) матэм. старана́ (вугла)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hüfte f -, -n бядро́, сцягно́, бок; спарт. по́яс;

~en fest! ру́кі на [ў] бо́кі! (каманда);

Béugen in den ~n згіна́нне ту́лава (гімнастыка);

Hand an der ~! рука́ на баку́! (каманда)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)