спрытню́га м.

1. разм. geríssener [geríebener] Kúnde [Patrón];

2. (умелы чалавек) gewándter [gelénkiger] Mensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kúnde II m -n, -n

1) пакупні́к, кліе́нт

2) разм. суб’е́кт;

ein geríebener [geríssener, schláuer] ~ хі́тры спрытню́га, разбітны́ чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)