расшчапле́нне н.

1. Zérspalten n -s, Zersplíttern n -s;

2. хім., фіз. Spáltung f -, -en;

расшчапле́нне а́тама Atómspaltung f, Kérnspaltung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kérnspaltung f -, -en фіз. расшчапле́нне ядра́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áufspaltung f -, -en раско́лванне, расшчапле́нне; перан. дзяле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Spáltung f -, -en

1) расшчапле́нне

2) раско́л

3) рознагало́ссе, разла́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

а́там м. Atóm n -s, -e;

расшчапле́нне а́тама Kérnspaltung f -, Atómspaltung f -;

ме́чаныя а́тамы markíerte Atóme

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)