разлічы́цца

1. камерц. (расплаціцца за тавар і г. д.) die Réchnung máchen [begléichen*]; ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

разлічы́цца з крэдыто́рамі die Gläubigen ábfunden*;

2. (адпомсціць) ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

3. вайск., спарт. ábzählen vi;

па пара́дку нумаро́ў разлічы́ся! (каманда) ábzählen!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разрахава́цца, разрахо́ўвацца гл. разлічыцца 1.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разлі́чвацца

1. гл. разлічыцца;

2. (несці адказнасць) Verántwortung trágen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Gläubiger m -s, - крэдыто́р;

den ~ ábfinden* разлічы́цца з крэдыто́рам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адрабі́ць, адрабля́ць

1. (разлічыцца з даўгамі) ábarbeiten vt, ábleisten vt:

2. гл. адпрацаваць 1, 2, 4.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

verréchnen

1. vt

1) зрабі́ць разлі́к, разлі́чваць

2) (j-m) разлічы́цца (за што-н., з кім-н.)

2. ~, sich аблічы́цца, пралічы́цца, памылі́цца ў разлі́ках

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)