разла́джваць, разла́дзіць

1. (машыну і г. д.) verdérben* vt;

2. (расстроіць) verstímmen vt; stören vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hintertréiben* vt перашкаджа́ць, заміна́ць; разла́дзіць, сарва́ць (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zerstören vt разбура́ць, раскіда́ць; псава́ць, знішча́ць;

j-s Glück ~ разла́дзіць чыё-н. шча́сце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

defeat

[dɪˈfi:t]

1.

v.t.

1) пабі́ць, пара́зіць, перамагчы́

2) разла́дзіць, зрабіць дарэ́мным (пля́ны)

3) Law скасава́ць, зрабі́ць нява́жным, анулява́ць

2.

n.

1) пара́за f.; паражэ́ньне n., разгро́м -у m., няўда́ча f.

2) разла́джаньне n. (не́чых наме́раў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zuschánden, zu Schánden:

~ máchen сапсава́ць, разла́дзіць, правалі́ць (планы і г.д.);

ein Pferd ~ réiten* [fáhren*] загна́ць каня́;

sich ~ hében* [árbeiten] надрыва́цца на рабо́це

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kréuzen I

1. vt

1) скрыжо́ўваць, перакрыжо́ўваць

2) перасяка́ць;

◊

j-s Pläne ~ разла́дзіць чые́-н. пла́ны

3) біял. скрыжо́ўваць

2. ~, sich перасяка́цца, скрыжо́ўвацца; разміну́цца (пра лісты, навіны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)