разары́ць разм.
1. (разбурыць) zerstören vt; verwüsten vt, verhéeren vt (апусташыць);
2. (давесці да галечы) ruiníeren vt, zu Grúnde ríchten, in den Ruín tréiben* [bríngen*]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Hund m -(e)s, -e саба́ка;
vor die ~e géhen* разм. прапа́сці, загі́нуць, збанкрутава́ць;
◊
da liegt der ~ begráben разм. вось дзе саба́ка закапа́ны;
mit állen ~en gehétzt sein ≅ прайсці́ аго́нь і ваду́;
j-n auf den ~ bríngen* разм. разары́ць [даве́сці да гале́чы] каго́-н.;
getróffener ~ bellt ≅ на зло́дзеі ша́пка гары́ць; хто парася́ ўкра́ў, таму́ і ў вуша́х пішчы́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)