Verbum

áufbrechen*

1. vt узло́мліваць (дзверы); надрыва́ць (пісьмо)

2. vi (s)

1) пуска́цца ў даро́гу

2) распуска́цца (пра пупышкі); мед. прарыва́ць (пра нарыў)

éinlassen*

1. vt упуска́ць, запуска́ць

2. ~, sich

1) (auf A, in A) пуска́цца (на што-н.);

◊

sich auf kéine Verhándlungen ~ адмо́віцца ад перамо́ў

2) (mit D) звя́звацца (з кім-н.)

schíeßen* II vi (s)

1) пуска́цца, кі́дацца, накіро́ўвацца, ры́нуцца;

ein gúter Gedánke schoss mir durch den Kopf у мяне́ мільгану́ла до́брая ду́мка

2) ху́тка расці́;

in die Höhe ~ ху́тка расці́ [выраста́ць]; падско́чыць, уско́чыць;

◊

etw. ~ lássen* разм. адмо́віцца ад чаго́-н.;

die Zügel ~ lássen* даць во́лю свайму́ настро́ю [сваі́м пачу́ццям]

áusgehen* vi (s)

1) выхо́дзіць

2) канча́цца

3) патуха́ць

4) ліня́ць (пра фарбу)

5) выдава́цца, апублікава́цца

6):

auf etw. (A) ~ пуска́цца на што-н., імкну́цца да чаго́-н.;

sein Plan geht daráuf aus… яго́ план разлі́чаны на то́е каб…

7) (von D) выхо́дзіць, пахо́дзіць (ад каго-н., з каго-н.);

der Gedánke geht von ihm aus ду́мка пахо́дзіць ад яго́