Verbum

прывыка́ць, прывы́кнуць sich (allmählich) gewöhnen (да чаго-н. an A); gewóhnt wérden (да чаго-н. A); éine Gewóhnheit ánnehmen*

прынараві́цца гл. прывыкаць, прывыкнуць

прывуча́цца, прывучы́цца sich (D) etw. ángewöhnen (прывыкнуць); lérnen vt (навучыцца)

асво́іцца (з мясцовасцю, абставінамі) sich éingewöhnen; sich éinleben (прывыкнуць); sich ánpassen, sich éinarbeiten (зработай)

прыгле́дзецца

1. (угледзецца) áusspähen vt; spähen vt (да чаго-н. nach D); genáu hínschauen, éingehend betráchten; fixíeren);

2. (прывыкнуць) sich zuréchtfinden* аддз. (да чаго-н. in D), sich ori¦entíeren (да абставін);

3. (прывыкнуць) sich an éinen Ánblick gewöhnen, das Áuge an etw. (A) gewöhnen;

4. (надакучыць) éines Ánblicks ǘberdrüssig wérden, éinen Ánblick satt háben

прыцярпе́цца разм. sich ábfinden* (да чаго-н. mit D); sich gewöhnen (да чаго-н. an A) (прывыкнуць); sich éinfügen, sich schícken (да чаго-н. in A) (скарыцца); sich áussöhnen (да чаго-н. mit D) (прымірыцца)

пагадзі́цца, пагаджа́цца

1. (згадзіцца на што-н.) éinwilligen vi (in A); éinverstanden sein (mit D); séine Zústimmung gében* (zu D);

2. (з кім-н., чым-н.) béistimmen vi (D), zústimmen vi (D); zúgeben* vt (прызнаць);

пагадзі́цца з яго прапано́вай séinem Vórschlag zústimmen;

3. (дамовіцца) überéinkommen* аддз. vi (s); veréinbaren vt; verábreden vt;

мы пагадзі́ліся е́хаць ра́зам wir kamen überéin, geméinsam ábzufahren;

4. (памірыцца) sich versöhnen (з кім-н. mit D);

5. (прывыкнуць) sich ábfinden* (з чым-н. mit D)