Verbum

прапа́сці

1. (згубіцца) verlóren géhen*, abhánden kómmen*, wégkommen* vi (s);

2. (знікнуць) vergéhen* vi (s), verschwínden* vi (s), fort sein;

прапа́сці без ве́сткі verschóllen sein;

3. (загінуць) zu Grúnde [zugrúnde] géhen*, úmkommen* vi (s), kapúttgehen* аддз. vi (s); fútsch [hin] sein (разм.);

◊

прападзі́ ты про́падам! разм. hoľs der Kúckuck!, hol der Hénker die ganze Sáche!

прапада́ць гл. прапасці

згі́нуць разм. verschwínden* vi (s); úmkommen* vi (s) (памерці); verlóren géhen* (прапасці);

згінь! verschwínde!; verdúfte! (груб.)

загубі́цца

1. (знікнуць, прапасці) sich verlíeren*; verschwínden* vi (s);

2. разм. (згубіцца) verlóren géhen*; abhánden kómmen*, flöten géhen* (разм.)

падзе́цца

1. (знікнуць, прапасці) verschwínden* vi (s), verlóren géhen*;

2. (знайсці сабе месца, прытулак) hínkommen* vi (s), (hín)geraten* vi (s)

ля́снуць

1. éinen Hieb [Schlag] versétzen (каго-н. D, па чым-н. auf A); schlágen* vt;

2. разм. (прапасці) kapúttgehen* vi (s) аддз.

ве́стка ж. Náchricht f -, -en, Kúnde f -n, Bótschaft f -, -en;

пада́ць аб сабе́ ве́стку von sich (D) hören lássёn*;

без ве́стак прапа́сці verschóllen [vermísst] sein