plow

[plaʊ]

1.

n.

1) плуг -а́ m. (для ара́ньня)

2) машы́на, плуг для адкіда́ньня сьне́гу

2.

v.

1) ара́ць (гле́бу, по́ле)

2) прабіва́ць, праклада́ць (даро́гу)

3) выво́рваць

to plough up old roots — выво́рваць старо́е карэ́ньне

4) баразьні́ць (по́ле і пра маршчы́ны тва́ру)

5) расьсяка́ць (хва́лі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Wolf m -(e)s, Wölfe

1) заал. воўк

2) мясару́бка;

◊

ein ~ im Scháfspelz воўк у аве́чай шку́ры;

der ~ ändert sein Haar, áber nicht séine Art ≅ во́ўка ў плуг, а ён – у луг;

wie der ~ in der Fábel пра во́ўка памо́ўка, а ён на паро́г;

mit den Wölfen muss man héulen ≅ як уле́з у варо́ны, то і ка́ркай, як яны́;

der ~ stirbt in séiner Haut ≅ з дугі́ агло́блі не зро́біш; гарба́тага магі́ла вы́правіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)