Verbum

wéiterziehen* аддз. vi (s) пераязджа́ць, перакачо́ўваць, перавандро́ўваць

hinüberfahren*

1. vt пераво́зіць

2. vi (s) пераязджа́ць

überziehen* I

1. vi (s) пераязджа́ць, перабіра́цца

2. vt апрана́ць (што-н. наверх чаго-н.)

überfahren* I

1. vi (s) пераязджа́ць (на другі бераг)

2. vt пераво́зіць, перапраўля́ць (на другі бераг і г.д.)

úmziehen* I

1. vi (s) (in A) пераязджа́ць, перасяля́цца (на другую кватэру і г.д.)

2. vt пераапрана́ць;

die Schúhe ~ пераабува́цца

3. ~, sich пераапрана́цца

hérziehen*

1. vt цягну́ць, валачы́, прыця́гваць

2. vi (s)

1) пасяля́цца, пераязджа́ць

2) набліжа́цца, падыхо́дзіць

3) (über A) раскрытыкава́ць (каго-н.), дрэ́нна адазва́цца (аб кім-н.)

um=

1. аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на паварот, абарот, перамяшчэнне, відазмяненне: úmdrehen паваро́чваць; úmziehen* пераязджа́ць

2) неаддз. прыстаўка, указвае на акружэнне, абыход, рух вакол: umflíegen* аблята́ць

verzíehen* I

1. vt

1) (з)крыві́ць, (з)мо́ршчыць, перакасі́ць (твар);

kéine Míene ~ не падава́ць вы́гляду

2) пераязджа́ць, перасяля́цца

2. ~, sich

1) рассе́йвацца (пра туман, хмары);

ich verzíehe mich разм. я зніка́ю

2) прахо́дзіць (пра боль)

3) каро́біцца караба́ціцца (пра драўніну)

übergehen* II vi (s)

1) перахо́дзіць, пераязджа́ць, перапраўля́цца (in A, zu D – куды-н., да каго-н., чаго-н.);

zum Ángriff ~ перахо́дзіць у наступле́нне

2) перахо́дзіць (на чый-н. бок);

ins féindliche Láger ~ перайсці́ ў варо́жы ла́гер

3) (zu D) перахо́дзіць, прыступа́ць (да чаго-н.);

zu éinem ánderen Théma ~ перайсці́ да друго́й тэ́мы

4) (in A) перахо́дзіць, пераўтвара́цца (у што-н.);

der Régen ging in Schnee über дождж перайшо́ў у снег