перакасі́ць

1. schräg stéllen [sétzen, hängen];

2. безас.:

у яго́ перакасі́ла твар sein Gesícht verzéhrte sich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

verzíehen* I

1. vt

1) (з)крыві́ць, (з)мо́ршчыць, перакасі́ць (твар);

kéine Míene ~ не падава́ць вы́гляду

2) пераязджа́ць, перасяля́цца

2. ~, sich

1) рассе́йвацца (пра туман, хмары);

ich verzíehe mich разм. я зніка́ю

2) прахо́дзіць (пра боль)

3) каро́біцца караба́ціцца (пра драўніну)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)