пакава́ць pácken vt, éinpacken vt, verpácken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

kartoníeren vt пакава́ць у кардо́нкі; браць у кардо́нны пераплёт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zusámmenpacken vt

1) скла́дваць, пакава́ць

2) узя́ць у аха́пак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verpácken vt упако́ўваць, пакава́ць;

◊

du bist áber hart verpáckt! разм. але́ ж і няке́млівы [тупы́] ты!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

package

[ˈpækɪdʒ]

1.

n.

1) клу́нак, паку́нак, па́чак -ка m.

2) упако́ўка f.

2.

v.t.

1) уклада́ць у клу́нкі

2) рабі́ць паку́нкі, па́чкі; пакава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinpacken

1. vt пакава́ць, упако́ўваць, уладкава́ць;

du kannst ~! ідзі́ [выбіра́йся] прэч!;

wir können ~ разм. нам тут рабіць няма́ чаго́

2. ~, sich заху́твацца, уху́твацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stow

[stoʊ]

v.t.

1) грузі́ць, нагружа́ць

to stow a ship — грузі́ць вадапла́ў

2) шчы́льна пакава́ць; запаўня́ць

They stowed the little cabin with supplies for the trip — Малу́ю кабі́ну яны́ запо́ўнілі запа́самі для падаро́жжа

•

- stow away

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

скла́сціся

1. (утварыцца) sich bílden, sich gestálten; entstéhen* vi (s); zur vóllen Áusbildung kómmen* (аформіцца);

так скла́ліся абста́віны die Verhältnisse gestálteten sich dérart, so líegen die Verhältnisse;

2. (рабіць складчыну) Geld zusámmenlegen;

3. разм. (пакаваць рэчы) die Sáchen éinpacken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

compact

I [kəmˈpækt]

1.

adj.

1) тугі́, шчы́льны, шчы́тны

2) кампа́ктны

3) сьці́слы (стыль), каро́ткі

2.

v.

ту́га пакава́ць; шчы́льна зьвя́зваць, сьціска́ць

3. [ˈkɑ:mpækt]

n.

1) малы́ аўтамабі́ль

2) пу́драніца f.

II [ˈkɑ:mpækt]

n.

умо́ва, зго́да f.; кантра́кт -у m. (між бака́мі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

parcel

[ˈpɑ:rsəl]

1.

n.

1) паку́нак, клу́нак -ка m., па́чка f.

2) дзяля́нка f.

a parcel of land (forest) — дзяля́нка зямлі́ (ле́су).

3) гру́па f.; ку́ча, ба́нда f.

a parcel of scamps — ба́нда няго́днікаў

2.

v., -celed, celed or (esp. Brit.) -celled, -celling

1) пакава́ць (у па́чку)

2) to parcel out — дзялі́ць на дзяля́нкі, раздава́ць дзяля́нкі, ча́сткі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)