падко́пваць гл. падкапаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

unterwühlen vt падко́пваць; перан. падрыва́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufhacken vt

1) падко́пваць, рыхлі́ць (матыкай)

2) рассяка́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

untergráben* vt

1) падко́пваць

2) перан. падрыва́ць, падто́чваць (што-н.), шко́дзіць (чаму-н.);

séine Gesúndheit ist ~ яго́ здаро́ўе пахісну́лася [падарва́на]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

MíneII f -, -n вайск. мі́на;

tréibende ~ дрэйфу́ючая мі́на;

~n wérfen* ста́віць мі́ны; перан. падко́пваць пад каго́-н., пад што-н.;

~n súchen [räumen] марск. тра́ліць;

Ánlegen von ~n міні́раванне; пастано́ўка мін

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mine

I [maɪn]

pron.

1) мой

This book is mine — Гэ́тая кніга мая́

2) мае́ ро́дныя, мае́

me and mine — я і мае́

II [maɪn]

1.

n.

1) капа́льня f. (ву́галю, зо́лата, со́лі); рудні́к -а́ m., ша́хта f.

2) пакла́ды pl., радо́вішча n, (руды́, со́лі і пад.)

3) бага́тая крыні́ца інфарма́цыі

4) мі́на f.

2.

v.i.

1) капа́ць капа́льню

2) здабыва́ць (руду́, ву́галь і да т.п. у капа́льні)

3) працава́ць у капа́льні

4)

а) падко́пваць, рабі́ць падзе́мны ход або́ падко́п

б) ста́віць мі́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)