Verbum

nótgedrungen adv во́ляй-няво́ляй, вы́мушана

nólens volens ['vo:-] хо́чаш – не хо́чаш, во́ляй – няво́ляй, во́ленс – но́ленс

wóllen II mod

1) хаце́ць, жада́ць, збіра́цца;

er will ён хо́ча, ён збіра́ецца;

ich hábe es tun ~ я хаце́ў гэ́та зрабі́ць;

ob man will óder nicht во́ляй-няво́ляй;

hier ist nichts zu ~ тут нічо́га не даб’е́шся;

er wólle sofórt zu mir kómmen! няха́й ён за́раз жа пры́йдзе да мяне́!

2):

es will régnen збіра́ецца (на) дождж;

méine Béine ~ nicht mehr мае́ но́гі адка́зваюцца служы́ць;

das will überlégt sein аб гэ́тым трэ́ба паду́маць;

es will mir nicht éinleuchten я не магу́ зразуме́ць;

dem sei, wie ihm wólle няха́й бу́дзе, як бу́дзе

3) (у знач. будучага часу);

wir ~ séhen паглядзі́м

4) (выражае запрашэнне, мяккі загад);

~ wir géhen! дава́й(це) по́йдзем!, хадзе́м!;

~ Sie mir bítte hélfen*! дапамажы́це мне, калі́ ла́ска!

5) (выражае катэгарычны загад);

willst du ántworten! за́раз жа адка́звай!

6) (выражае катэгарычнае сцвярджэнне);

er will es nicht getán háben ён ка́жа [сцвярджа́е], што ён гэ́тага не рабі́ў