Verbum

Vergewáltigung f -

1) гвалт, насі́лле

2) згвалтава́нне

Zwáng m -(e)s, Zwänge абмежава́нне; прыму́с, насі́лле;

etw. aus ~ tun* рабі́ць што-н. пад прыму́сам;

j-m ~ ántun* [áuferlegen] перашкаджа́ць каму́-н.; прымуша́ць каго́-н.;

sich (D) kéinen ~ ántun* [áuferlegen] не саро́мецца, не цырымо́ніцца;

únter dem ~ der Verhältnisse вы́мушаны акалі́чнасцямі; дзя́куючы акалі́чнасцям

Gewált f -, -en

1) ула́да;

j-n, etw. (A) in séine ~ bekómmen* авало́даць кім-н, чым-н., пакары́ць каго́-н., што-н.;

sich in der ~ háben уме́ць вало́даць сабо́ю;

únter j-s ~ stéhen* [sein] быць падула́дным каму́-н.

2) сі́ла

3) прыму́с, гвалт;

mit ~ сі́лай, прыму́сам, сілко́м, гвалто́ўна;

j-m ~ ántun* прымяня́ць насі́лле да каго́-н., гвалтава́ць каго́-н.

vergéhen* I

1. vi (s)

1) прахо́дзіць, міна́ць

2) прапада́ць, зніка́ць, гі́нуць;

◊

es vergíng ihm Hören und Séhen ≅ у яго́ галава́ закруці́лася

2. ~, sich (an D, gegen A) завінава́ціцца, зрабі́ць злачы́нства (перад кім-н.), учыні́ць гвалт (над кім-н., каму-н.);

sich an j-m ~ ужыва́ць насі́лле над кім-н.;

sich gégen die Gesétze ~ паруша́ць зако́ны