нако́нт прыназ. разм. betrffs, hnsichtlich (G); über (A), wgen (G);

як нако́нт біле́таў? wie steht es mit den Krten?;

нако́нт вы́піць was das Trnken nbelangt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

regarding

[rɪˈgɑ:rdɪŋ]

prep.

нако́нт каго́-чаго́, пра каго́-што

a prophecy regarding the future — прадказа́ньні нако́нт бу́дучыні

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

конт:

на гэ́ты конт, наконт гэ́тага in deser Hnsicht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

respecting

[rɪˈspektɪŋ]

prep.

адно́сна чаго́, пра што, нако́нт чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Betrff:

in dem ~ (G) адно́сна, нако́нт, што ты́чыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beknden vt

1) паведамля́ць (што-н.), выка́звацца (наконт чаго-н.)

2) выяўля́ць, выка́зваць, дэманстрава́ць (сімпатыю і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nsicht f -, -en (über A)

1) по́гляд, перакана́нне (наконт чаго-н.);

miner ~ nach на мар ду́мку

2) краяві́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Illusin f -, -en ілю́зія, падма́н пачу́ццяў;

sich ~en hngeben* аддава́цца ілю́зіям;

sich (D) ~en mchen (von D) це́шыць сябе́ ілю́зіямі (наконт чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gelgentlich

1. a выпадко́вы

2. adv у вы́падку; з вы́падку

3. präp (G) у су́вязі (з чым-н.), нако́нт (чаго-н.);

~ des Jubiläums з наго́ды юбіле́ю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

toward, towards

[tɔrd]

prep.

1) на, да, у кіру́нку

He walked toward the north — Ён ішо́ў на по́ўнач

2) адно́сна, нако́нт; што да

What is his attitude toward war? — Які́ яго́ны пагля́д адно́сна вайны́?

3) каля́, блі́зка, пад

Toward the end of March — Пад кане́ц сакавіка́

4) на

Will you give something toward our new church? — Ці вы дасьцё не́шта на на́шую но́вую царкву́?

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)