dástehen* аддз. vi стая́ць, знахо́дзіцца, быць;

alléin ~ быць адзіно́кім;

wie wir ~ ! іран. ну і малайцы́ ж мы!;

ein éinzig dástehender Fall беспрэцэдэ́нтны вы́падак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)