дапушча́льны
1. (магчымы, дазволены) zúlässig; erláubt; möglich; státthaft; gestáttet;
2. (цярпімы) erträglich;
гэ́та яшчэ́ дапушча́льна das ist noch zúlässig; das lässt sich noch ertrágen; das kann man noch áushalten;
у дапушча́льных ме́жах in vertrétbaren Grénzen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
permissible
[pərˈmɪsəbəl]
adj.
дазво́лены, дапушча́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bearable
[ˈberəbəl]
adj.
цярпі́мы, дапушча́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вераго́дна прысл., вераго́дны gláubwürdig, gláubhaft; wáhrscheinlich (магчымы, дапушчальны)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
arguable
[ˈɑ:rgju:əbəl]
adj.
1) спрэ́чны
2) магчы́мы, дапушча́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ángängig a магчы́мы, дапушча́льны, дазво́лены
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
allowable
[əˈlaʊəbəl]
1.
adj.
дазво́лены, дапушча́льны
2.
n.
дазво́ленае, дапушча́льнае
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
lässlich
1) дапушча́льны, дарава́льны
2) пабла́жлівы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
státthaft a высок. дапушча́льны, прыма́льны, дазво́лены
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)