гісто́рыя ж.

1. Geschíchte f -;

усеагу́льная гісто́рыя állgemeine Geschíchte, Wéltgeschichte f;

гісто́рыя но́вага ча́су Geschíchte der Néuzeit;

наве́йшая [найно́ўшая] гісто́рыя jüngste Geschíchte;

старажы́тная гісто́рыя Geschíchte des Áltertums;

гісто́рыя сярэ́дніх вяко́ў Geschíchte des Míttelalters;

2. (здарэнне) Geschíchte f -, -n;

◊

вось дык гісто́рыя! éine schöne Geschíchte!;

пра гэ́та гісто́рыя маўчы́ць жарт. darüber schweigt die Geschíchte;

ве́чная [звыча́йная] гісто́рыя! ímmer die álte Léier [Geschíchte]!;

зусі́м і́ншая гісто́рыя etwas ganz Ánderes

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Úrgeschichte f - гісто́рыя першабы́тнага грама́дства, першабы́тная гісто́рыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kúnstgeschichte f - гісто́рыя маста́цтва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Universálgeschichte [-vεr-] f - сусве́тная гісто́рыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Story ['stɔ:ri] і ['ʃtɔ:ri] f -, -s

1) гісто́рыя, апавяда́нне

2) разм. непраўдападо́бная гісто́рыя, небылі́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

history

[ˈhɪstri]

n., pl. -ries

гісто́рыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Natúrgeschichte f - натура́льная гісто́рыя, прыродазна́ўства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hellenic

[heˈlenɪk]

adj.

гэліністы́чны, старагрэ́цкі (гісто́рыя, мо́ва, культу́ра)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

найно́ўшы (найвыш. ст. ад новы) der néueste;

найно́ўшая гісто́рыя die néueste Geschíchte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наве́йшы

1. néuer;

2. modérn, néuest;

наве́йшая гісто́рыя die кніжн. néueste Geschíchte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)